Dünyamızın her yerinin, her kentinin bu günahlarla ve daha fazlasıyla dolu olduğunu anlamak için yerel haberlere bakmamız yeterli.

İsa bu yemeğin yerine getirilmesine ve bunun öğrencileriyle birlikte geçireceği unutulmaz bir zaman olmasına dikkat ediyordu.

Öğrencilerin kimin en büyük olduğuna dair kavgası, Allah’ın krallığının en temel ilkelerinden birini, alçakgönüllülüğü anlamadıklarını gösteriyordu.

O zamanlar şölenlerde yemekten önce bir hizmetkârın konukların ayaklarını yıkaması adettendi. Orada hizmetçi bulunmadığından bu iş öğrencilerden birine düşüyordu. Ancak öğrencilerin hiçbiri böyle aşağı ve bayağı bir işi yapmayı kendi üzerine almadı. Belki diğerlerinden daha az önemli gibi görünmek istememişlerdir. İsa öğrencilerden hiçbirinin bunu yapmayacağını gördüğünde, Kendisi ayağa kalktı ve sessizce onların ayaklarını yıkamaya başladı.

İçeriden dışarı bir değişim gerektiriyor. İçimizdeki yeni ruhsal hayattan kaynaklanan yeni güdülere sahip olmalıyız. Alçakgönüllülük yalnızca irade gücü ile elde edilemez. Alçakgönüllülük, Kutsal Ruh’un kişinin hayatında çalışması ile gelen bir lütuftur.

İsa’nın kanının günahsız kan olduğunu hatırlayınız. Aynı şekilde, üzüm suyu simgesi alkolsüz, mayalanmamış üzüm suyuydu. “Şarap” sözcüğü hem üzüm suyunu, hem de mayalanmış şarabı ifade etmekte kullanılıyordu. Ancak Fısıh bayramında mayalı olan her şey yasaklanmıştı. Dolayısıyla, Allah’ın bayram kuralları uyarınca, İsa’nın öğrencilerine alkollü bir içecek vermediğinden emin olabiliriz. İsa onlara kendi hayatını simgeleyen alkolsüz şarap verdi.

Ayak yıkama töreni alçakgönüllülüğün Allah’ın krallığının merkezinde yer aldığının hatırlatıcısı ve simgesidir. Ancak alçakgönüllü hizmetin yalnızca önderliğe uzanan merdivenin en alt basamağı olmadığını hatırlayalım. Bu, dindar bir önderlik kurumunun temelidir. İsa’ya göre, iyi önderler olmak istiyorsak, hem fiziksel hem ruhsal anlamda birbirimizin ayaklarını yıkamaya hazır olmalıyız.

Derse dönmek için buraya tıklayın