İsa’nın günlük hayatında, Allah’ın tüm insanlığa ulaşma çabasının ve arzusunun mükemmel bir örneğini görüyoruz.

Çoğunlukla bu 5000 sayısının kadınları ve çocukları kapsamadığı düşünülmektedir. Bu nedenle İsa’nın etrafındaki insanların toplam sayısı muhtemelen 5000’in iki ya da üç katıydı.

Her durumda Allah’a şükretmeliyiz.

Kefernahum Celile Denizi’nin karşı kıyısındaki küçük bir balıkçı köyüydü ve Petrus, Andreas, Yakup ve Yuhanna’nın memleketiydi.

İsa pek çok kişinin Kendisini dünyevî kazanç için izlediğini biliyordu. Pek çokları için aldıkları ruhsal dersler yalnızca birer dipnottu. Onlar hayatlarını kolaylaştıracak, daha rahat ve güvenli hale getirecek olan şeyi istiyorlardı. İsa güçlerini Romalıları ortadan kaldırmak, İsrail Kralı olmak, ya da yalnızca kendilerini iyi bir yemekle doyurmak için kullanacak olursa O’nun yanında bulunmak istiyorlardı. Sorun, tüm bunların geçici şeyler olmalarıydı; sonsuza dek sürmeyeceklerdi. İsa onlara yanlış şeye odaklandıklarını söyledi. Hayatlarını geçici değil, ebedî ödüller için çalışarak geçirmeliydiler.

İsa açık bir şekilde Kendisini Allah’ın insanlara canın beslenmesi ve tazelenmesi için armağanı olarak tanıttı. Normal ekmek bize fiziksel hayat verir. Fakat İsa bize ebedî hayat verir!

Hayat ekmeği İsa’dır! İsa’ya göre bunu kabul edebilecek kişiler yalnızca Allah’ı dinlemekte olanlardır. Allah’ı gerçekten dinliyorsanız, İsa’ya yönlendirileceksiniz. O Allah’ı görmüş olan tek kişidir, çünkü gökte O’nunla birlikteydi. O “diri ekmek”tir, çünkü O hayat verme; dahası, ebedî hayat verme gücüne sahiptir!

Derse dönmek için buraya tıklayın