Sadık melekler iyi olmakla kalmazlar, onlar her zaman iyidir. Biz insanların sık sık yaptığımız gibi, onlar iyi işlerini yapmaktan vazgeçmezler.

Bir zamanlar Şeytan iyi bir melekti. Kutsal yazılara göre adı o zaman Lusifer’di. Lusifer isyan etti. Kendisine tapınılmasını ve Allah’ın yerine geçmeyi arzuluyordu. Kutsal Kitap onun meleklerin birçoğunu kandırdığını ve hep beraber gökten kovulduklarını anlatır.

Kutsal Kitap hiçbir yerde cinleri oyuncu ya da yardımcı olarak göstermez. Her durumda, cinler insanlara zarar verme ve insanları kandırma maksadında olarak tasvir edilmişlerdir.

İsa yeryüzündeyken pek çok olayda cinlerle karşı karşıya geldi. Görgü tanıklarının anlatıları cinlerin insanları ele geçirip onları istismar ettiklerini doğruluyor. Bu öykülerden her birinde İsa cinleri çıkardı ve kişilerin kendi hayatlarında kontrolü ve yetkiyi yeniden ele geçirmelerine yardımcı oldu.

Cinlerin hem İsa’dan ödü kopuyordu hem de O’nun kendilerine verdiği emirlere tabiydiler.

Kutsal yazılar bize Allah’ın hem insanları hem de cinleri yargılama yetkisini İsa’nın eline verdiğini söylüyor.

Ruhçulukla ilgilenmek, büyü yapmak ve sihir; bunların tümü cine tutulmaya neden olabilir. Kökü derinlerde olan kızgınlık, affetmezlik ve kendinden nefret dâhil olmak üzere nefret duygularının beslenmesi de cinlere açık bir davetiye olabilir. Sinema ya da müzik yoluyla okülte maruz kalınması da Şeytan ile meleklerinin bir kimseyi “ele geçirmelerini” sağlayan bir yoldur.

Derse dönmek için buraya tıklayın