İsa acı çekişini ve ölümünü öngörmüştü.

İsa kaderinin değişebileceğini ve seçme şansının olduğunu biliyordu. Aksi halde ricasını Allah’ın önüne getirmezdi.

İbrahim’in oğlunun kurban edilmesi yalnızca bir itaat sınavı değil, Mesih’in görevine işaret eden, canlandırılmış bir peygamberlik sözüydü.

İsa derinden kederliydi çünkü kurbanlık Kuzu olma kaderi gerçekleşmek üzereydi. Fakat O’nu kederlendiren şeyin ölüm korkusu olmadığını unutmayalım. İsa tüm dünyanın günahını Kendi üzerine aldığı için üzgündü. Yani, bizimki dâhil olmak üzere her insanın günahını!

Bu olayda bile İsa’nın nezaketini görüyoruz. Öğrencilerinin bencilliği ve dikkatlerini vermemeleri İsa’nın öfkeden patlaması için bir fırsattı. Ama İsa’nın sevgi dolu karakteri denenmede dahi ışıl ışıl parladı.

Mesih, bize O’nun lâyık olduğu şekilde davranılabilmesi için, aslında bizim lâyık olduğumuz davranışa maruz kaldı. İçinde hiç payımız olmayan O’nun doğruluğu sayesinde aklanabilmemiz için, Kendisinin hiç payı olmayan günahlarımıza karşılık olarak mahkûm edildi. O’nun olan hayatı alabilelim diye, bize ait olan ölüme mahkûm oldu.

Derse dönmek için buraya tıklayın