Tüm ilişkiler beklentiler üzerine kuruludur. Kimi zaman bu ilişkiler, her zaman yazılı olmayan toplum kurallarıyla düzenlenir. Bunlar, gelenekler ve ihtiyarların öğretişleri yoluyla nesilden nesile aktarılır. Çocuklar kendilerinden beklenenleri anne-babalarından ve büyükanne-büyükbabalarından öğrenirler. İlişkiler ayrıca, evlilikte olduğu gibi, yeminler ile de korunabilir. İki kişinin birbirlerini iyi günde ve kötü günde sevmeleri beklentisi yeminde ifade edilir. Diğer durumlarda, örneğin ev sahibi ve kiracı ilişkisinde, taraflardan her birinin beklentileri yazılı bir belgede dikkatle açıklanmalıdır.

Bildiğimiz kadarıyla, Allah’ın yasaları, emirleri ve kuralları ne İbrahim’in ne de Âdem ile Havva’nın zamanında yazılı değildi. Ancak O’nun yasaları, bunları sözlü olarak nesilden nesile aktaran kuşaklardan öğreniliyordu. O’nun sevgi yasaları her insanın vicdanında yazılıdır. Kutsal Kitap “Gün güne söz söyler, gece geceye bilgi verir” (Mezmur 19:2) sözleriyle, tüm doğanın Allah’ın yasalarını anlattığını söylüyor.

Allah’ın atalarıyla yapmış olduğu antlaşmanın yüklediği sorumluluğu anlamaları gerekiyordu.

Allah, onları kölelikten kurtarmıştı.

Allah İsraillilerin rahiplerden meydana gelen bir krallık olmasını ummuştu. “Rahip” sözcüğü tarih boyunca kötü Hıristiyanlar ve paganlar tarafından bir bakıma kirletildiği için anlamamız zordur. Ancak anlamının kaybolmasına izin vermemeliyiz, zira bunu Allah vermiştir. Türkçede rahibin görevini tam olarak açıklayabilecek kapsamlı bir sözcük yok. (Elbette Allah’ın rahipleri hiçbir zaman büyüyle ilgilenmemişler, günahlarımızı bağışladıklarını da iddia etmemişlerdi.) Aksine, rahipler nazik, hizmet eden ve Allah hakkında başkalarına rehberlik ederek bilgi verebilen kutsal bir halk olmalıydı. Allah’ın İsraillilerden tüm uluslara O’nun hakkında bilgi vermelerini istediği anlaşılıyor.

Kendilerini temizleme eylemi, onlara Allah’ın paklığına nispetle kendi kirliliklerini hatırlatıyordu.

İlk dört emirde Allah insanlara O’nunla nasıl ilişki kuracaklarını açıkladı. O’na saygı, hürmet, sadakat ve sevgi göstermeliydiler. O, onların ibadetinin merkeziydi, zira onları kölelikten kurtarmıştı. Allah müdahale etmese kölelik içinde öleceklerdi. Allah’la olan ilişkileri bu kurtarıcılık temeline dayalıydı. Bizim için de durum farklı değildir; Allah bizim de korkunun, şüphenin ve günahın köleliğinden özgür olmamızı ister. O bizi özgür bırakmak ve bizim O’nunla ilişki içinde olmamızı ister!

Son altı emirde Allah tüm insanların birbirleriyle nasıl ilişki kuracaklarını açıklar. Her şeyden önce, bu gezegendeki insanlar Allah’ın sahipliğindedir, çünkü onları O yarattı. İnsanların diğer insanlara, mallarına, kişiliklerine ve başkalarıyla olan ilişkilerine saygı göstermeleri gerekiyordu.

Allah’ın emirlerine uymak davranışlarımızın küçük bir ayrıntısı değildir. Aksine, davranışımız/tutumumuz içsel bir ilkenin sonucudur. Allah’ın yasalarını kalplerimizde ve zihinlerimizde yüceltme ilkesi davranışlarımızı iyileştirecektir.

Derse dönmek için buraya tıklayın